Ele avuca sığmazdı deli gönlüm
Bir zamanlar neredeydi şimdi nerde
İster güneş ol yak beni
Yağmurum ol ağlat beni
Aklım başka duygularım başka yerde
Bir deli rüzgar savurdu beni böyle
Bu mutlu tutsak benim altın kafeste
İster güneş ol yak beni
Yağmurum ol ağlat beni
Zincirleri yüreğimin artık sende
Yok ağlatmaz asla beni bir gün ayrılık
Pişmanlığım nefret olmaz öfke olmaz
Senden daha acı bir hasret bulunmaz
İster güneş ol yak beni
Yağmurum ol ağlat beni
Aklım başka duygularım başka yerde
İster güneş ol yak beni
Yağmurum ol ağlat beni
Zincirleri yüreğimin artık sende
Benim acılarım gerçekten ne nefret oluyor ne de öfke. Böylesi de sağlıklı değil biliyorum. O acının öfke olması nefret olması lazım ki insan soğusun sonra da unutsun. Ama ben yaşananları tertemiz tutma, koruyamadığım ilişkimden vazgeçmek zorunda kalmışken hiç değilse anılarını koruma derdine o kadar düştüm ki ne kendim bir laf söylüyorum ona ne de başka birilerine bir laf söyletiyorum. Böyle yaşayıp gidiyoruz...
Bu davadan bu can sağ çıkar mı inanın ki bilmiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder