Sever gibi yapma artık, daha henüz vakit varken
Birkaç yaralı ruh, birkaç bira şişesi,
Elimizde bunlar var, mutlu olmaya yetmezki, aşk.
Yalanlarımız güzel, inanması zevkli,
Bir şey sevmeye değerse ölmeye de değer mi?
Birkaç uyku hapı, birkaç kıskançlık krizi
Elimizde bunlar var, mutlu olmaya yetmezki,
Mutlu olmaya yetmezki,
Mutlu olmaya yetmezki, aşk...
Bazı yalanlar güzel,
Bazı gerçekler acıymış.
Bazı ölümler uzun,
Bütün hayatlar kısaymış.
Çalışmış kaybetmiş, koşmuş yorulmuştuk.
Birbirimize içmeden dokunamaz olmuştuk.
Bikaç kalp ağrısı, birkaç imdat çağrısı
Elimizde bunlar var
Mutlu olmaya yetmez ki...
Hayatımın bazı dönemlerinin değişmez bunalım fon müziğidir bu şarkı.
Durup durup
Bir şey sevmeye değerse ölmeye de değer mi?diye düşünmüşümdür önce anlamını çok da anlamadığım orta okul yıllarımda, sonraları ilk aşkımla birlikte ilk terk edilişimde lise yıllarımda ve şimdilerde son ve en büyük aşkımın (valla atmıyorum) ardından içine düştüğüm boşlukta...
Sanırım ben bu cümleyi asla eskitemeyeceğim, intihar fikrine çok uzak bir insan olmama rağmen -acı içinde dahi olsa (sadece ruhen değil fiziksel acı da dahil buna) fazladan yaşamı tercih ederim- bu cümlenin yeri bende çok özeldir.
Yaşam ve aşk benim iki yüce değerimdir sanırım birini diğeri ile mukayese edebilecek düzeye getirip diğer herşeyi soyutladığı için atfettiğim değeri anlatıyor ben de o yüzden bu kadar kendimi buluyorum kim bilir....
Kim bilir... Kim bilir... Kim bilir ahhh kim bilir....
Kim bilir... Kim bilir... Kim bilir, kim bilir....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder