Çok seversiniz hanı, geçe yatağınıza uzandığınızda tek dileğiniz olmuştur artık o Allahtan...
Ve siz o kadar sevmişinizdir ya, imkansızlıklar yolları devamlı tıkar, tıkandıkça üzülür, üzüldükçe üzüntünüze kulak asmadan azmedersiniz.
Azmetmek de yetmez bir yerden sonra daha çok sevip daha çok bağlanırsınız...
Her şey daha iyi olacak diye avutursunuz en çaresiz anlarınızda isyanlarinızı ve sonra... Bir anda... Bütün dünyanız yıkılır başınıza bir sözle, onun bir cümlesi, bir hareketi bitirir her şeyi, bütün olasılıkları, bütün zor zar ayakta tuttuğunuz umutları alır götürür sizden...
Ağlamak sızlamak çare getirmez, yalvarmak da... Kabullenmek bir son vermek gerekir sevgiye, veremezsiniz, içiniz acır, bir çiçek gibi an be an yetiştirdiğiniz o sevgiyi yüreğinizden söküp atma düşüncesiyle...
Unutmak da istemezsiniz sarılırsınız anılara her hatırlayışta önce gülümseten sonra hıçkıra hıçkıra, özlemle, tekrarı olmayacağını bilme acışıyla...
Artık sevmek istemiyorum.
Unutmak istiyorum deli gibi bir an
Sonra kıyamayıp anılarıma hatırlamak
Her detayını elden geçiriyorum anılarımın
Her saniyesi ömür değerinde o geri gelmeyecek anların
Ve ölüme eş düşüncesi tekrarı olmayışının
sen düşlerimin tek aktörü
sen hayatımı alt üst eden ama kızmaya kıyamadığım
Ben seni çok sevdim uğrunda nelerden vazgeçtim
Ve sen bunu bir saniye için bile göremedin...
Sonsuz bir pişmanlık bıraktın bana
Sonsuza kadar kapanmayacak bir yara
Ölmek iş değil bu şartlar altında ama söz verdim sana
Içimden gelmeyen eğreti kocaman bir gülümseme oturttum suratıma
Devam edeceğim sensiz artık ruhsuz karanlık hayatıma
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder