Benim canimin yandigi kadar senin canin yanmadi, o allahin emri... Ama senin hala daha donecegini bekliyorum ben sanirim...
Icimde bir yerlerde bir sekilde her hareketimle hem donusune hazirlik yapiyor hem de donmezsen diye nispet hazirliyorum... Ne sacmalik nispet hazirlamak, sanki donmeyeceksen umurunda olacakmis gibi... Umurunda olmayi birak haberin olacakmis gibi...
Yaptigim hazirliklardan da haberin yok... Keske olsa diyorum bazen bir ortak arkadasimiz olsa, bir yerde bir sekilde karsilassak falan da sen benim senin yokluguna olmayacagini soylemene ragmen sana yakinlasmak icin cirpindigimi ogrenebilsen...
O zaman inanir miydin acaba bana? O zaman bizim ikimiz icin bir sans dogabilir miydi? Aklimi kacirmak uzereyim sanirim! Ama ote yandan da deli gibi bir sakinlik de icindeyim...
Kendi sakinligim bazen beni urkutuyor, o eski aglayan zirlayan halim daha iyi daha saglikliydi dedirtiyor
Ne hissedecegini, dusunecegini bilmemek bu olsa gerek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder